Hace un año que murió uno de los más importantes musicos de la historia de Euskal Herria, confieso que apenas me acabo de enterar y que siento pena por no haberlo hecho antes, Hablo de Mikel Laboa músico nacido en San Sebastián (Guipuzkoa) la canción, Kantuz, nada como esa canción para dar comienzo a este nuevo giro de blog, su vida ha sido la música, mi vida es música, conjunto de sonidos y silencios que con armonía o sin ella me acompañan y la hacen más llevadera.
Kantuz (canciones) - Mikel Laboa
Euskera:
Kantuz sortu naiz eta kantuz nahi bizi,
kantuz igortzen ditut nik penak ihesi;
kantuz izan dudana zerbait irabazi,
kantuz gostura ditut guziak iretsi;
kantuz ez duta beraz hitzea merezi?
Kantuz eman izan dut zonbeiten berriak,
kantuz atseginekin erranez egiak;
kantuz egin baititut usu afruntuiak,
kantuz aitortzen ditut nere bekatuiak,
kantuz eginen ditut nik penitentziak.
Kantuz ehortz nezate, hiltzen naizenian,
kantuz ene lagunek harturik airian;
kantuz ariko zaizkit lurrean sartzian;
kantuz frago utziko diote munduan,
kantuz har diten behi nitaz orhoitzian.
Erdera:
De canciones nacido, con canciones vivo,
con canciones ahuyento el dolor,
con canciones lo que he conseguido.
¿ Por qué no, pues, morir con canciones ?
Con canciones lo he dicho todo,
con canciones pausadas verdades,
y si con canciones he hecho de la afrenda norma,
con canciones os confesaré mis pecados y
de canciones será mi penitencia.
Cuando muera, sepultadme con canciones,
asido en el aire por canciones de amigos
que a la tierra me lleven con algarabía.
Mil canciones les dejaré en el mundo
y que ellas sean para todos mi recuerdo.